Catullus, Carm. 101

Multas per gentes et multa per aequora vectus

advenio has miseras, frater, ad inferias,

ut te postremo donarem munere mortis

et mutam nequiquam alloquerer cinerem,

quandoquidem fortuna mihi tete abstulit ipsum,

heu miser indigne frater adempte mihi,

nunc tamen interea haec, [prisco quae more parentum

tradita sunt tristi munere {ad inferias},]

accipe fraterno multum manantia fletu,

atque {in perpetuum}, frater, ave atque vale.