Catullus, Carm. 21

Aureli, pater esuritionum,

non harum modo, sed [quot aut fuerunt

aut sunt aut aliis erunt in annis,]

pedicare cupis meos amores.

nec clam: nam simul es, iocaris una,

haerens {ad latus} omnia experiris.

frustra: nam insidias mihi instruentem

tangam te prior irrumatione.

atque [id si faceres satur,] tacerem:

nunc ipsum id doleo, [quod esurire

meus iam puer et sitire discet.]

quare desine, [dum licet pudico,]

[ne finem facias, sed irrumatus.]