Catullus, Carm. 99

Surripui tibi, [dum ludis,] mellite Iuventi,

suaviolum dulci dulcius ambrosia.

verum id non impune tuli: namque amplius horam

suffixum in summa me memini esse cruce,

[dum tibi me purgo nec possum fletibus ullis 5

tantillum vestrae demere saevitiae.]

nam [simul id factum est,] multis diluta labella

guttis abstersisti omnibus articulis,

[ne quicquam nostro contractum ex ore maneret,

tamquam commictae spurca saliva lupae.] 10

praeterea infesto miserum me tradere amori

non cessasti omnique excruciare modo,

[ut mi {ex ambrosia} mutatum iam foret illud

suaviolum tristi tristius elleboro.

[quam quoniam poenam misero proponis amori,] 15

numquam iam posthac basia surripiam.