Horace, Carm. 1.10 (ed. Page)

Mercuri, facunde nepos Atlantis,

[qui feros cultus hominum recentum

voce formasti catus et decorae

more palaestrae,]

te canam, magni Iovis et deorum

nuntium curvaeque lyrae parentem,

callidum, [quidquid placuit,] iocoso

condere furto.

[te, [boves olim nisi reddidisses

{per dolum} amotas,] puerum minaci

voce dum terret,] viduus pharetra

risit Apollo.

quin et Atridas duce te superbos

Ilio dives Priamus relicto

Thessalosque ignes et iniqua Troiae

castra fefellit.

tu pias laetis animas reponis*

sedibus || virgaque levem coërces

aurea turbam, superis deorum

gratus et imis.