Horace, Carm. 1.28 (ed. Page)

Te maris et terrae numeroque carentis harenae

mensorem cohibent, Archyta,

pulveris exigui prope litus parva Matinum

munera, || nec quidquam tibi prodest

aërias tentasse domos animoque rotundum 5

percurrisse polum morituro.

occidit et Pelopis genitor, conviva deorum,

Tithonusque remotus {in auras}

et Iovis arcanis Minos admissus; habentque

Tartara Panthoiden iterum Orco 10

demissum, [quamvis, clipeo Troiana refixo

tempora testatus, nihil ultra

nervos atque cutem morti concesserat atrae,

iudice te non sordidus auctor

naturae verique. sed omnes una manet nox 15

et calcanda semel via leti.

dant alios Furiae torvo spectacula Marti;

exitio est avidum mare nautis;

mixta senum ac iuvenum densentur funera, nullum

saeva capus Proserpina fugit. 20

me quoque devexi rapidus comes Orionis

Illyricis Notus obruit undis.

at tu, nauta, vagae ne parce malignus harenae

ossibus et capiti inhumato

particulam dare: sic, quodcunque minabitur Eurus 25

fluctibus Hesperiis, Venusinae

plectantur silvae te sospite, multaque merces,

unde potest, tibi defluat aequo

ab Iove Neptunoque sacri custode Tarenti.

negligis immeritis nocituram. 30

postmodo te natis fraudem committere? fors et

debita iura vicesque superbae

te maneant ipsum: precibus non linquar inultis,

teque piacula nulla resolvent.

quamquam festinas, non est mora longa; licebit 35

iniecto ter pulvere curras.