Horace, Carm. 2.12 (ed. Shorey and Laing)
Nolis longa
ferae bella
Numantiae
nec durum Hannibalem nec Siculum mare
Poeno purpureum
sanguine mollibus
aptari citharae modis,
nec saevos Lapithas et
nimium mero 5
Hylaeum domitosque
Herculea manu
Telluris iuvenes,
[unde periculum
fulgens contremuit domus
Saturni veteris:] tuque
pedestribus
dices historiis
proelia Caesaris, 10
Maecenas, melius ductaque {per vias}
regum colla minacium.
//me dulcis dominae
Musa Licymniae
cantus, //me
voluit dicere
lucidum
fulgentis oculos et bene mutuis 15
fidum pectus amoribus;
quam //nec ferre pedem
dedecuit choris
//nec certare ioco
//nec dare bracchia
ludentem nitidis
virginibus sacro
Dianae celebris die. 20
num tu [quae tenuit
dives Achaemenes]
aut pinguis Phrygiae Mygdonias
opes
permutare velis
crine Licymniae
plenas aut Arabum domos,
[dum flagrantia detorquet ad oscula 25
cervicem, aut facili
saevitia negat
[quae poscente
magis gaudeat eripi,
interdum rapere occupet]]?