Horace, Carm. 2.12 (ed. Shorey and Laing)

Nolis longa ferae bella Numantiae

nec durum Hannibalem nec Siculum mare

Poeno purpureum sanguine mollibus

aptari citharae modis,

nec saevos Lapithas et nimium mero 5

Hylaeum domitosque Herculea manu

Telluris iuvenes, [unde periculum

fulgens contremuit domus

Saturni veteris:] tuque pedestribus

dices historiis proelia Caesaris, 10

Maecenas, melius ductaque {per vias}

regum colla minacium.

//me dulcis dominae Musa Licymniae

cantus, //me voluit dicere lucidum

fulgentis oculos et bene mutuis 15

fidum pectus amoribus;

quam //nec ferre pedem dedecuit choris *(or choris)

//nec certare ioco //nec dare bracchia

ludentem nitidis virginibus sacro

Dianae celebris die. 20

num tu [quae tenuit dives Achaemenes]

aut pinguis Phrygiae Mygdonias opes

permutare velis crine Licymniae

plenas aut Arabum domos,

[dum flagrantia detorquet ad oscula 25

cervicem, aut facili saevitia negat

[quae poscente magis gaudeat eripi,

interdum rapere occupet]]?