Horace, Carm. 2.16

Otium divos rogat in patenti

prensus Aegaeo, [simul atra nubes

condidit lunam neque certa fulgent

sidera nautis;]

otium bello furiosa Thrace, 5

otium Medi pharetra decori,

Grosphe, non gemmis neque purpura ve-

nale nec auro.

non enim gazae neque consularis

submovet lictor miseros tumultus 10

mentis et curas laqueata circum

tecta volantis.

vivitur parvo bene [cui paternum

splendet {in mensa tenui} salinum

nec levis somnos timor aut cupido 15

sordidus aufert.

quid brevi fortes iaculamur aevo

multa? quid terras alio calentis

sole mutamus? patriae quis exsul

se quoque fugit? 20

scandit aeratas vitiosa navis

cura nec turmas equitum relinquit,

ocior cervis et agente nimbos

ocior Euro.

laetus {in praesens} animus [quod ultrast] 25

oderit curare et amara lento

temperet risu; nihil est {ab omni

parte} beatum.

abstulit clarum cita mors Achillem,

longa Tithonum minuit senectus, 30

et mihi forsan [tibi quod negarit]

porriget hora.

//te greges centum Siculaeque circum

mugiunt vaccae, //tibi tollit hinnitum

apta quadrigis equa, //te bis Afro 35

murice tinctae

vestiunt lanae; //mihi parva rura et

spiritum Graiae tenuem Camenae

Parca non mendax dedit et malignum

spernere volgus. 40