Horace, Carm. 2.19 (ed. Shorey and Laing)
Bacchum in remotis
carmina rupibus
vidi docentem,
[credite posteri,]
Nymphasque discentis et auris
capripedum Satyrorum acutas.
euhoe, recenti mens trepidat
metu, 5
plenoque Bacchi
pectore turbidum
laetatur. euhoe, parce
Liber,
parce gravi metuende thyrso.
//fas pervicacis est
mihi Thyiadas
vinique fontem
lactis et uberes 10
cantare rivos atque truncis
lapsa cavis iterare
mella;
//fas et beatae coniugis additum
stellis honorem
tectaque Penthei
disiecta non leni ruina 15
Thracis et exitium Lycurgi.
//tu flectis amnis,
//tu mare
barbarum,
//tu separatis
uvidus in iugis
nodo coerces viperino
Bistonidum {sine fraude} crinis. 20
//tu, [cum parentis regna
{per arduum}
cohors Gigantum
scanderet impia,]
Rhoetum retorsisti leonis
unguibus horribilique mala;
quamquam choreis aptior et iocis 25
ludoque dictus
non sat idoneus
pugnae ferebaris; sed idem
pacis eras mediusque
belli.
//te vidit insons
Cerberus aureo
cornu decorum,
leniter atterens 30
caudam, et recedentis trilingui
ore pedes tetigitque
crura.