Horace, Carm. 3.3 (ed. Page)

 

Iustum et tenacem propositi virum

//non civium ardor prava iubentium,

//non voltus instantis tyranni

mente quatit solida //neque Auster,

dux inquieti turbidus Hadriae,                                                                       5

//nec fulminantis magna manus Iovis;

[si fractus illabatur orbis,]

impavidum ferient ruinae.

//hac arte Pollux et vagus Hercules

enisus arces attigit igneas,                                                           10

[{quos inter} Augustus recumbens

purpureo bibit ore nectar.

//hac te merentem, Bacche pater, tuae

vexere tigres indocili iugum

collo trahentes; //hac Quirinus                                  15

Martis equis Acheronta fugit,

gratum elocuta consiliantibus

Iunone divis:  Ilion, Ilion

fatalis incestusque iudex

et mulier peregrina vertit                                       20

{in pulverem}, [ex quo destituit deos

mercede pacta Laomedon,] mihi

castaeque damnatum Minervae

{cum populo et duce fraudulento}.

iam //nec Lacaenae splendet adulterae                    25

famosus hospes //nec Priami domus

periura pugnaces Achivos

Hectoreis opibus refringit,

nostrisque ductum seditionibus

bellum resedit.  protinus et graves                                  30

iras et invisum nepotem,

[Troica quem peperit sacerdos,]

Marti redonabo; illum ego lucidas

inire sedes, ducere nectaris

sucos et adscribi quietis                                                       35

ordinibus patiar deorum.

[dum longus inter saeviat Ilion

Romamque pontus,] qualibet exsules

in parte regnanto beati;

[dum Priami Paridisque busto                        40

insultet armentum et catulos ferae

celent inultae,] stet Capitolium

fulgens triumphatisque possit

Roma ferox dare iura Medis.

horrenda late nomen in ultimas                                           45

extendat oras, [qua medius liquor

secernit Europen {ab Afro},]

[qua tumidus rigat arva Nilus,]

aurum irrepertum et sic melius situm,

[cum terra celat,] spernere fortior                                    50

quam cogere {humanos in usus}

omne sacrum rapiente dextra.

[quicunque mundo terminus obstitit,]

hunc tanget armis, visere gestiens,

[qua parte debacchentur ignes,]                              55

[qua nebulae pluviique rores.]

sed bellicosis fata Quiritibus

hac lege dico, [ne nimium pii

rebusque fidentes avitae

tecta velint reparare Troiae].                           60

Troiae renascens alite lugubri

fortuna tristi clade iterabitur,

ducente victrices catervas

coniuge me Iovis et sorore.

[ter si resurgat murus a‘neus                                                   65

auctore Phoebo,] //ter pereat meis

excisus Argivis, //ter uxor                        *(or abl.?)

capta virum puerosque ploret.

non hoc iocosae conveniet lyrae:

quo, Musa, tendis?  desine pervicax                             70

referre sermones deorum et

magna modis tenuare parvis.