Horace, Carm. 3.5 (ed. Page)

 

Caelo tonantem credidimus Iovem

regnare:  praesens divus habebitur

Augustus adiectis Britannis

imperio gravibusque Persis,

milesne Crassi coniuge barbara                                           5

turpis maritus vixit et hostium--

pro curia inversique mores!--

consenuit socerorum in armis

sub rege Medo Marsus et Apulus

anciliorum et nominis et togae                                             10

oblitus aeternaeque Vestae,

incolumi Iove et urbe Roma?

hoc caverat mens provida Reguli

dissentientis condicionibus

foedis et exemplo trahentis                                            15

perniciem {veniens in aevum},

[si non periret immiserabilis

captiva pubes.]  signa ego Punicis

adfixa delubris et arma

militibus {sine caede}, dixit,                          20

derepta vidi; vidi ego civium

retorta tergo bracchia libero *

portasque non clausas et arva

Marte coli populata nostro.

auro repensus scilicet acrior                                                     25

miles redibit.  flagitio additis

damnum:  neque amissos colores

lana refert medicata fuco,

nec vera virtus, [cum semel excidit,]

curat reponi deterioribus.                                                              30

si pugnat extricata densis

cerva plagis, erit ille fortis,

[qui perfidis se credidit hostibus,]

et Marte Poenos proteret altero,

[qui lora restrictis lacertis                                                 35

sensit iners timuitque mortem.]

hic, [unde vitam sumeret] inscius,

pacem duello miscuit.  o pudor!                 *(or dat.)

o magna Karthago, probrosis

altior Italiae ruinis!                                                         40

fertur pudicae coniugis osculum

parvosque natos ut capitis minor

{ab se} removisse et virilem

torvus humi posuisse voltum:

donec labantes consilio patres                                               45

firmaret auctor nunquam alias dato,

{interque maerentes amicos}

egregius properaret exsul.]

atqui sciebat [quae sibi barbarus

tortor pararet;] non aliter tamen                                         50

dimovet obstantes propinquos

et populum reditus morantem,

[quam si clientum longa negotia

diiudicata lite relinqueret,

tendens Venafranos in agros                                         55

aut Lacedaemonium Tarentum.