Horace, Carm. 3.9 (ed. Page)

[Donec gratus eram tibi

nec quisquam potior brachia candidae

cervici iuvenis dabat,]

Persarum vigui rege beatior.

[donec non alia magis

arsisti neque erat Lydia {post Chloën},]

multi Lydia nominis

Romana vigui clarior Ilia.

me nunc Thressa Chloë regit,

dulces docta modos et citharae sciens,

[{pro qua} non metuam mori,

[si parcent animae fata superstiti]].

me torret face mutua

Thurini Calaïs filius Ornyti,

[{pro quo} bis patiar mori,

[si parcent puero fata superstiti]].

quid, [si prisca redit Venus

diductosque iugo cogit aëneo,]

[si flava excutitur Chloë

reiectaeque patet ianua Lydiae]?

[quamquam sidere pulchrior

ille est,] tu levior cortice et improbo

iracundior Hadria,

//tecum vivere amem, //tecum obeam libens.