Horace, Carm. 4.4 (ed. Page)

 

[//Qualem ministrum fulminis alitem,

[cui rex deorum regnum {in aves vagas}

permisit expertus fidelem

Iuppiter {in Ganymede flavo}]

olim iuventas et patrius vigor                                                 5

nido laborum propulit inscium

|| vernique iam nimbis remotis

insolitos docuere nisus

venti paventem, || mox {in ovilia}

demisit hostem vividus impetus,                                       10

|| nunc {in reluctantes dracones}

egit amor dapis atque pugnae;

//qualemve laetis caprea pascuis

intenta fulvae matris {ab ubere}

iam lacte depulsum leonem                                           15

dente novo peritura vidit:]

videre Raetis bella sub Alpibus

Drusum gerentem Vindelici;--[quibus

[mos unde deductus {per omne

tempus} Amazonia securi                                    20

dextras obarmet,] quaerere distuli,]

nec scire fas est omnia;--sed diu

lateque victrices catervae

consiliis iuvenis revictae

sensere, [quid mens rite], [quid indoles                  25

nutrita {faustis sub penetralibus}

posset], [quid Augusti paternus

in pueros animus Nerones].

fortes creantur fortibus et bonis;

//est {in iuvencis}, //est {in equis} patrum       30

virtus, neque imbellem feroces

progenerant aquilae columbam;

doctrina sed vim promovet insitam,

rectique cultus pectora roborant;

[utcunque defecere mores,]                                            35

indecorant bene nata culpae.

[quid debeas, o Roma, Neronibus,]

testis Metaurum flumen et Hasdrubal

devictus et pulcher fugatis

ille dies Latio tenebris,                                             40

[qui primus alma risit adorea,

[dirus per urbes Afer ut Italas

ceu flamma per taedas vel Eurus

per Siculas equitavit undas.]

{post hoc} secundis usque laboribus                           45

Romana pubes crevit, et impio

vastata Poenorum tumultu

fana deos habuere rectos,

dixitque tandem perfidus Hannibal:

cervi, luporum praeda rapacium,                                      50

sectamur ultro, [quos opimus

fallere et effugere est triumphus].

gens, [quae cremato fortis ab Ilio

iactata Tuscis aequoribus sacra

natosque maturosque patres                                          55

pertulit {Ausonias ad urbes}],

[duris ut ilex tonsa bipennibus

nigrae feraci frondis in Algido,]

{per damna}, {per caedes}, ab ipso

ducit opes animumque ferro.                           60

non hydra secto corpore firmior

vinci dolentem crevit in Herculem,

monstrumve submisere Colchi

maius Echioniaeve Thebae.

merses profundo, pulchrior evenit;                                65

luctere, multa proruet integrum

cum laude victorem geretque

proelia coniugibus loquenda.

Karthagini iam non ego nuntios

mittam superbos:  occidit, occidit                                   70

spes omnis et fortuna nostri

nominis Hasdrubale interempto:

nil Claudiae non perficient manus,

[quas et benigno numine Iuppiter

defendit et curae sagaces                                                   75

expediunt per acuta belli].

 

adorea, -ae (f.) : reward of valor; glory (originally in the form of grain)